Εντάξει; Ξεπεράσατε οι μεν Ολυμπιακοί το… σοκ του ότι η ήττα της ομάδας σας έδωσε το πλεονέκτημα της έδρας στον αιώνιο "εχθρό" Παναθηναϊκό; Αποφασίσατε οι δε Παναθηναϊκοί, αν ο Σάρας είναι "πουλημένος όπως πέρυσι με τη Μπασκόνια" όσο έχανε στο ΣΕΦ ή αν είναι "ένας από εμάς" όταν κέρδισε με το καλάθι του Γιανκούνας;

Εύχομαι πως αμφότεροι χαλαρώσατε στις ημέρες ξεκούρασης του Πάσχα, αλλά δεν ανησυχώ. Είμαι σίγουρος ότι θα επανέλθετε δριμύτεροι στα πλέι-οφ για να γεμίσετε με γκρίνια, με κατάρες, με ύβρεις, με αφορισμούς προπονητές και παίκτες της ομάδας σας, αν τελικά δεν τα καταφέρει.

Φυσικά, δεν απευθύνομαι στο μεγαλύτερο μέρος των φιλάθλων που ούτε συνωμοσίες του Μπερτομέου και των υπαλλήλων του ανακάλυψαν την τελευταία αγωνιστική ούτε ευχήθηκαν νέο… πάρκινγκ στον Σφαιρόπουλο ούτε τα έβαλαν με τους πουλημένους ΑΡΔ που ανακάλυψαν (αλήθεια, ε;) αυτοκαλάθι του Εμπαγέ στην τελευταία φάση στο Μιλάνο και που δεν καυτηρίασαν την "πουλημένη| διαιτησία.

Ευτυχώς υπάρχει το μεγαλύτερο ποσοστό του κόσμου, αυστηρά μπασκετικού που και κριτήριο έχει και καταλαβαίνει τι βλέπει. Υπάρχει βέβαια και το άλλο, το προβατοποιημένο, που τρώει αμάσητο ό,τι του πλασάρουν ή έχει μάθει στην ισοπέδωση και στο να νομίζει ότι, ο κυρίαρχος… λαός, είναι αυτός που έχει τον τελευταίο λόγο για να προσλαμβάνει και να απολύει προπονητές και παίκτες.

ΤΑ ΕΓΡΑΨΑ ΚΑΙ ΞΕΘΥΜΑΝΑ...

Πάμε παρακάτω, πάμε στα πλέι-οφ όπου με τις δύο ομάδες μας να έχουν το πλεονέκτημα της έδρας η κοινή παρουσία τους στο φάιναλ-φορ του Βελιγραδίου για πρώτη φορά μετά το 2012 και για 5η στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών/Ευρωλίγκα (1994, 1995, 2009, 2012) δείχνει πιο πιθανή από ποτέ. Είναι όμως έτσι;

ADVERTISING

Ο Ολυμπιακός έχει θεωρητικά το πιο εύκολο έργο από τους δύο. Η Ζαλγκίρις είχε να εμφανισθεί σε πλέι-οφ είκοσι χρόνια. Από τη σεζόν 1998-99 δηλαδή. Σημαντική λεπτομέρεια; Και τότε κανείς δεν την υπολόγιζε και τελικά πήρε την κούπα στο Μόναχο… Σαφώς και δεν μπορούμε να πάρουμε τοις μετρητοίς το τελευταίο ματς της κανονικής περιόδου με τον Ολυμπιακό να παίζει με μείον τέσσερις παίκτες, οι δύο εκ των οποίων πεντάδας.

Για τους "ερυθρόλευκους" όλα τα λεφτά είναι τα δύο πρώτα ματς στο ΣΕΦ. Πιθανό 2-0 θα κάνει, θεωρώ, εύκολη την πρόκριση. Όχι πως αν χάσουν ένα ματς στο Φάληρο δεν είναι ικανοί να ρεφάρουν όπως πέρυσι με την Εφές, καλό είναι όμως να μη δώσουν… θάρρος στη Ζαλγκίρις.

Μία ομάδα με τσαγανό και πείσμα σαν του προπονητή της όσο όργωνε τα παρκέ. Ομάδα που σπανίως τα παρατάει, που διαθέτει βάθος στο ρόστερ και περιμένει να την… υποτιμήσεις για να σε τιμωρήσει. Και που θυμίζω ότι φέτος σε δύο ματς στην Ελλάδα έχασε το ένα στην παράταση (ΟΑΚΑ) πήρε το ένα στην παράταση (ΣΕΦ), ενώ νίκησε στο ρελαντί και τις δύο ομάδες μας στο Κάουνας.

Ο Παναθηναϊκός πρέπει να εκμεταλλευτεί το μομέντουμ που έχει προερχόμενος από το 5-0 στο φινάλε της κανονικής περιόδου. Όπως ακριβώς είχε κάνει και πέρυσι δηλαδή. Αρκεί να μην επαναλάβει τα περσινά λάθη πριν από τα πλέι-οφ.

Το μόνο που δεν χρειάζονται οι "πράσινοι" είναι… γραφικότητες με τα "this is OAKA" και δημιουργία πολεμικής ατμόσφαιρας κόντρα σε… αόρατους εχθρούς όπως πέρυσι. Ν' αφήσουν άπαντες στην άκρη την καραμέλα (πείτε το και άλλοθι) της διαιτησίας, ας αφήσουν τον Πασκουάλ και τους παίκτες του ανεπηρέαστους και ας τους βοηθήσουν με τη φωνή τους στην μακράν πιο "καυτή" έδρα της Ευρωλίγκα. Και όταν λέω όλοι, εννοώ όλοι…

Οι "πράσινοι" θα έχουν βέβαια σαφώς πιο δύσκολο έργο από τον Ολυμπιακό με αντίπαλο τη Ρεάλ Μαδρίτης για την οποία η παράδοση είναι συντριπτικά εις βάρος της. Πέντε φορές έχει παίξει σε πλέι-οφ της Ευρωλίγκα δίχως πλεονέκτημα και τις πέντε αποκλείστηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Όσο για τις ελεύσεις της στον… ελληνικό εναέριο χώρο; Το γεγονός ότι από το 2000-01 και μετά, σε 21 αγώνες επί ελληνικού εδάφους έχει χάσει τους 17 τα λέει όλα για τον… φόβο που έχει κόντρα σε ομάδες της χώρας μας.

Καλά πλέι-οφ λοιπόν, ψυχραιμία, υπομονή μέχρι και τον τελευταίο αγώνα…