Το γεγονός και μόνο ότι ο Παναθηναϊκός τελειώνει την διπλή εβδομάδα για πρώτη φορά στη διετή ιστορία του νέου συστήματος της Ευρωλίγκα δίχως νίκη αλλά με μία μάλλον γλυκόπικρη γεύση στα χείλη των φίλων του είναι το κέρδος για την ομάδα του Πασκουάλ. Δεν κρύβω ότι και στα δικά μου μάτια ο Παναθηναϊκός βγαίνει πιο ισχυρός σε σύγκριση με τον Ολυμπιακό του 1-1 στο ίδιο διάστημα. Γιατί σημασία έχει ο τρόπος…

ADVERTISING

Υπάρχουν και αυτοί που βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο. Που κρατάνε το γεγονός ότι οι πράσινοι ηττήθηκαν μέσα σε τρία βράδια από δύο από τις ομάδες της τετράδας και έχασαν το αήττητο στην έδρα τους. Έχασαν όμως έμαθαν τι είναι αυτό που χρειάζεται να έχουν την επόμενη φορά για να τους κερδίσουν.

Ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να κάνει το παραπάνω βήμα, να νικήσει ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης αν είχε δύο πράγματα. Πρώτο και βασικότερο συνέπεια στην επίθεση. Ξεκίνησε υπερβολικά αγχωμένος ενώ βλέποντας τον Ρίβερς να χάνει και τα τρία πρώτα του σουτ (και να φτάνει στα 2/25 στα πέντε τελευταία ματς πριν… ξεμπουκώσει στο 3ο δεκάλεπτο) έχασε την αυτοπεποίθησή του. Στο πρώτο μέρος των… τούβλων και των μόλις 29 πόντων στην επίθεση οι πράσινοι έμειναν ζωντανοί χάρη στις συνεργασίες Καλάθη-Θανάση που έπιαναν συνεχώς στον ύπνο την άμυνα της ΤΣΣΚΑ.

Ακόμη και όταν ο Παναθηναϊκός βρήκε σε εκείνο το τρίλεπτο της 3ης περιόδου ρυθμό και έβαλε στην εξίσωση του αγώνα και την εξέδρα με τα δύο τρίποντα Ρίβερς-Καλάθη δεν είχε ανάλογη συνέπεια και στο υπόλοιπο διάστημα. Όταν δεν υπήρχε Καλάθης στο παρκέ δεν υπήρχε δημιουργία (ο λίγος και στις δύο πλευρές του γηπέδου Λεκαβίτσιους πλέον έχει εξελιχθεί σε… τρίτος πόιντ γκαρντ απουσία δεύτερου…) με την ομάδα του Πασκουάλ να κρατιέται κοντά στο σκορ από τα επιθετικά ριμπάουντ.

Το δεύτερο πράγμα που δεν είχε ο Παναθηναϊκός ήταν άμυνα στη ρακέτα. Ο Γκιστ για ένα ακόμη ματς ήταν απών (και επιθετικά με 1/7 σουτ) ενώ τον Σίνγκλετον τον είχαν βάλει… σημάδι άπαντες. Κοντά (Χάντερ, Χάινς) ή μακριά (Τσάτσο) από το καλάθι όταν έβγαινε ψηλά στις αλλαγές. Η ΤΣΣΚΑ έβαλε 14 πόντους (από τους 31) του πρώτου ημιχρόνου με τους δύο Αμερικανούς ψηλούς ενώ στην 4η περίοδο και πριν τα δύο μεγάλα (ή μάλλον… τεράστια) σουτ των Ντε Κολό και Ροντρίγκεζ η εντολή ήταν ξεκάθαρη από τον Ιτούδη. Επιθέσεις στο… ψαχνό, δηλαδή από την καρδιά της ρακέτας από την οποία έλειπε ο παίκτης φόβητρο.

Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο ήταν μία υπερπολύτιμη λύση όμως όταν το ματς πήγε στην κόψη του ξυραφιού και στο 5 εναντίον 5 και σε σετ επιθέσεις δεν είχε ρόλο και λογικά ο Πασκουάλ τον άφησε εκτός. Όμως ο Καταλανός δεν πήρε αυτά που περίμενε από τον Ρίβερς, έλειπε και ο τραυματίας Λοτζέσκι ως μία έξτρα λύση και το ματς χάθηκε.

Για τους πράσινους όλα παραμένουν ανοιχτά αφού πλέον κυνηγάνε ξεκάθαρα την 4η θέση έχοντας χάσει τις ισοβαθμίες μετά από αυτή με τη Φενέρ και με την ΤΣΣΚΑ που ούτως ή άλλως είναι ήδη 3 νίκες πιο μπροστά τους. Τα ματς με Ζαλγκίρις και Ολυμπιακό εντός είναι κομβικά αλλά όχι το παν αφού υπάρχουν πολλές παγίδες και περίεργα εκτός έδρας ματς στη συνέχεια. Πιστεύω όμως ότι κρατούν την τύχη τους στα χέρια τους ειδικά αν δεν χάσουν άλλο ματς στο ΟΑΚΑ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Πρωταθλητής στα sold - out ο Παναθηναϊκός
Η επιλογή-έκπληξη του Πασκουάλ που δεν θα περίμενε ποτέ ο Ιτούδης
Ο "Καπετάνιος" δεν πηγαίνει μόνο στη Λεωφόρο
Το... γκρέμισε ο Σέρχιο το "άντρο" του Παναθηναϊκού