Ήθελα να γράψω από από την Τετάρτη. Τρεις φορές κάθισα γι' αυτό το λόγο μπροστά απ' το ρημάδι το λάπτοπ, τρεις φορές σηκώθηκα γιατί δεν πήγαιναν τα χέρια. Γιατί είναι ακόμη "παγωμένα", σαν το μυαλό και την καρδιά, απ' τη στιγμή που διάβασα τις δηλώσεις σου στη Δανία και το πόσο γενναία κοινοποίησες τη μάχη που δίνεις μ' αυτή τη σπάνια μορφή καρκίνου.

Ακόμη μία επιβεβαίωση για το πόσο άδικη μπορεί να γίνει η ζωή, ακόμη και με τους καλύτερους ανθρώπους. Γιατί τέτοια πάστα ανθρώπου είσαι Ρενέ Χένρικσεν. Ένας απ' τους καλύτερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει ως τα 39 μου. Και θα συνεχίσεις να είσαι για πολλά - πολλά χρόνια. Θα τον νικήσεις, θα τον πολεμήσεις στα ίσα και θα τον νικήσεις! Εδώ δεν φοβήθηκες τα θηρία της μπάλας, θα κωλώσεις τώρα; Δεν θα τον αφήσεις αυτόν τον αλήτη να σε νικήσει, θα πολεμήσεις, όπως έλεγε κι ο πρώτος μεγάλος εν Ελλάδι "δάσκαλός" σου Γιάννης Κυράστας.

Δεν θα καθίσω να γράφω άλλο, σαν έχει συμβεί κάτι ανεπανόρθωτο. Γιατί δεν θα συμβεί ρε φίλε, δεν θα το αφήσεις να συμβεί. Και σίγουρα δεν θα ήθελες κανείς να γράφει έτσι για σένα, τη στιγμή που εδώ και λίγους μήνες, δίνεις τον μεγαλύτερο αγώνα της ζωής σου. Αυτό που χρειάζεσαι απ' όλους μας είναι (πέρα από ευχολόγια) μόνο θετική αύρα και πίστη. Όπως τότε που υποδεχόσουν μαζί με την υπόλοιπη ομαδάρα του 2001-2003 όλους τους "μεγάλους" της Ευρώπης και δεν τους φοβόσουν δευτερόλεπτο. Εσύ, το κορυφαίο ποδοσφαιρικό "κομπιούτερ" που πάτησε το πόδι του στα ελληνικά γήπεδα!

Και θα την έχεις αυτή την αύρα και την πίστη, γιατί όλοι μα ΟΛΟΙ σε αγαπούν. Συμπαίκτες, κόσμος, αλλά και οι αντίπαλοι. Δες ρε φίλε τι έκανες μέσα σε λίγες μόνο ώρες! Ένωσες ολόκληρη την ποδοσφαιρική Ελλάδα στη δική σου "μάχη". Και κανείς δεν χάνει την πίστη του ότι θα καταφέρεις.

Διαβάζεις την ατάκα του Σωτήρη Κυργιάκου και δεν μπορείς να μην βουρκώσεις. "Δάσκαλε, μπορείς, είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρεις". "Δάσκαλος" ήσουν και είσαι για τον Κυργιάκο, Ρενέ. Εσύ του έμαθες μπάλα και του Σωτήρη και του Γιάννη και του Λεωνίδα. Εσύ έμαθες σ' όλη την ποδοσφαιρική Ελλάδα της εποχής σου πως πρέπει να παίζεται η θέση, αλλά και το τι σημαίνει αξιοπρέπεια και σεβασμός.

ADVERTISING

"Δάσκαλος" ήσουν και είσαι και για εμάς τους δημοσιογράφους, που είχαμε την ευλογία να ζήσουμε εκείνη την εποχή. Πιτσιρίκι άγουρο, μόλις 23 ετών ήμουν ακόμη στην "Αθλητική Ηχώ" και ένιωθα πως έχω πιάσει τον Πάπα απ’ τα (...), κάθε φορά που σ' έπαιρνα τηλέφωνο με την παρότρυνση του Γιώργου Σπανουδάκη και του Μιχάλη Τσαμπά (τότε που τους βοηθούσα κάποιες φορές, σαν δημοσιογραφικό "γατί"), για να μου κάνεις μία δήλωση ή μια τοποθέτηση. Και είχες πάντα κάτι να πεις. Και έκανες και πλάκα με το δικό σου φλεγματικό χιούμορ.

"Α, για να με παίρνεις για δηλώσεις, μάλλον είναι δύσκολες αυτές οι μέρες για τους ρεπόρτερς". Ατάκα που δεν ξεχνάω ποτέ, μαζί με την ευγένειά σου και το πόσο "σπουδαίο" έκανες να νιώθει έναν πιτσιρικά, που μόλις είχε αρχίσει να πατάει πιο ψηλά στρώματα της αθλητικής δημοσιογραφίας και είχε απέναντί του τον καλύτερο αμυντικό του πρωταθλήματος. Κι έναν απ' τους καλύτερους εκείνη την εποχή στην Ευρώπη. Αλλά είχες πάντα κάτι να πεις, κάτι που έμενε... Σαν την εικόνα σου στο αεροδρόμιο, στην τελευταία συνέντευξη εκείνο το μεσημέρι Ιούνη του 2005, τότε που έφευγες μαζί με την υπόλοιπη φαμίλια για να γυρίσεις στην Κοπεγχάγη, έπειτα από 6 ανεπανάληπτα χρόνια στην Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό.

Αν οι αξίες κι όλα όσα πρεσβεύει διαχρονικά ο Παναθηναϊκός είχαν πρόσωπα, το δικό σου θα ήταν στην κορυφή της λίστας, μαζί με άλλα μεγάλα "ιερά τέρατα" του συλλόγου. Ο Παναθηναϊκός είναι αυτό που κατέθεσες εσύ επί έξι χρόνια με ταπεινότητα μέσα στα γήπεδα σε 208 παιχνίδια με το "τριφύλλι". Σ' όλες τις χαρές, τις δύσκολες στιγμές, τις αδικίες, τις πίκρες, τις μεγάλες πορείες...

Μείνε δυνατός ρε μάγκα, θα τα καταφέρεις. Αν δεν τα καταφέρεις να τον "αποκρούσεις" εσύ, ο καλύτερος αμυντικός των τελευταίων ετών, δεν θα τα καταφέρει κανείς...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Το μήνυμα του Παναθηναϊκού για τον... νικητή Χένρικσεν
Σοκ: Δίνει μάχη με σπάνιας μορφής καρκίνου ο Χένρικσεν
Η δύσκολη στιγμή του Χένρικσεν "ένωσε" Ολυμπιακό, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ
Η πρώτη "πράσινη" αντίδραση για Χένρικσεν