Είναι πολλαπλά τα οφέλη από την ηχηρή επιστροφή του Κέβιν Μιραλάς στον Ολυμπιακό. Ο Βέλγος παικταράς δεν… λύσσαξε να γυρίσει στο λιμάνι της καρδιάς του για να αράξει, αλλά και για παίξει. Και το αποδεικνύει στο κάθε λεπτό συμμετοχής. Είναι δεδομένο ότι άλλος παίκτης έφυγε κι άλλος γύρισε. Στην Αγγλία έμαθε πολλά. Κυρίως στο πώς να αξιοποιεί σωστά τα προσόντα του για όφελος της ομάδας. Έμαθε να παίζει πιο απλά, πιο ομαδικά, να κοιτάει την ουσία κι όχι τη λεζάντα.

Δεν ξέρω πόσοι το έχουν προσέξει, αλλά στις δύο συμμετοχές του από την ημέρα που έβαλε ξανά την ερυθρόλευκη με το 11 στην πλάτη, παίζει σα να βγήκε από το μπλοκάκι του προπονητή. Υποδέχεται τη μπάλα, παίζει με τη μία, επειδή και ξέρει και μπορεί, ενώ την ίδια στιγμή κάνει κίνηση στο χώρο για να την ξαναπάρει.

Κι εδώ ακριβώς φαίνεται σε αυτή τη φάση η αδυναμία της ομάδας να τον υποστηρίξει. Μέχρι στιγμής, οι φορές που ο ιπτάμενος Βέλγος παίρνει σωστά τη μπάλα στο χώρο είναι ελάχιστες. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους. Πρώτον επειδή δεν έχει πολλούς συμπαίκτες που να μπορούν να παίξουν το ίδιο γρήγορα και σωστά όπως αυτός. Δεύτερον επειδή ακόμη δεν έχει συντονιστεί με τους διπλανούς του κι αυτό είναι λογικό μετά από καμιά 10αριά μέρες όλες κι όλες συνύπαρξης πάνω στο χορτάρι.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Μιραλάς συνήθως ακουμπάει τη μπάλα σε εκείνους που την ξέρουν καλά. Στον Φορτούνη δηλαδή και τον Μάριν. Κάπως έτσι προήλθε το πρώτο γκολ στον αγώνα με τη Λαμία. Ο Κέβιν κινήθηκε κεντρικά για να δώσει στήριγμα στα χαφ (πολύ μεγάλη δουλειά αυτή στο σύγχρονο ποδόσφαιρο), πήρε τη μπάλα χαμηλά και την ακούμπησε στον Φορτούνη. Η κίνησή του να έρθει εσωτερικά τράβηξε τον δεξιό μπακ, ο Μάριν έκανε σωστά την κίνηση στην πλάτη της άμυνας και η γλυκιά πάσα του Κώστα, έλυσε το γόρδιο δεσμό για το γρήγορο και συνάμα υψηλής κλάσης 1-0.

ΣΤΑΖΕΙ ΜΕΛΙ Ο ΚΟΟΥΤΣ

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Όσκαρ Γκαρθία, ο οποίος στάζει μέλι για τον Μιραλάς από την πρώτη μέρα που κάθισε στον πάγκο του Ολυμπιακό, θέλει όχι μόνο την ποιότητα και τη σωστή τακτικά προσέγγιση του 30χρονου άσου, αλλά και τα γκολ του. Το ότι τον έχει τοποθετήσει αριστερά έχει λογική εξήγηση όχι μόνο στο δημιουργικό, αλλά και στο ανασταλτικό σκέλος του παιχνιδιού. Ο Κέβιν βολεύεται από αριστερά για να ξεκινήσει τα γνωστά του σλάλομ και να τρυπήσει την αντίπαλη άμυνα στο «ένας με έναν» ή στη διαγώνια κίνηση, αλλά καλύπτει και τον Κούτρη. Δεν είναι τεμπέλης αμυντικά, κάτι που συχνά – πυκνά συμβαίνει με τον Μάριν. Στην Αγγλία έμαθε καλά να κρατάει σωστά τη θέση του, να γυρίζει πίσω, να συμμετέχει στο γρήγορο transition, στοιχείο που θέλει να περάσει σε ομαδικό επίπεδο ο νέος κόουτς.

ADVERTISING

Όλα καλά, λοιπόν, αλλά πρέπει να έρθουν και τα γκολ, όπως και οι ασίστ από το νέο μεγάλο απόκτημα του Ολυμπιακού που έχει μπροστά του κι ένα Μουντιάλ με την Εθνική του ομάδα. Η εντολή από τον πάγκο να αλλάζουν συνεχώς θέση οι τρεις πίσω από τον σέντερ φορ, δεν είναι τυχαία. Ο κινητικός Μιραλάς που δεν δίνει σημείο αναφοράς στην αντίπαλη άμυνα και μπερδεύει τους αμυντικούς μπορεί να συνδυαστεί τέλεια με τον «Φορτού» και τον Μάρκο που επίσης έχουν αυτή την ικανότητα.

Το ζητούμενο είναι να βρεθούν σωστά κι αυτό δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα ματς, αλλά μέσα από τη σωστή προπόνηση. Στόχος είναι να περιοριστούν οι πολλές λάθος πάσες κυρίως λόγω βιασύνης και να αποκτήσει η ομάδα αυτοματισμούς, όπως την εποχή Βαλβέρδε. Πολλά από τα στοιχεία που είχε ο Ολυμπιακός με τον Βάσκο στο τιμόνι της, προσπαθεί να περάσει και ο νέος κόουτς, αλλά αυτό θα το δούμε περισσότερο του χρόνου κι όχι τώρα, καταμεσής μιας σεζόν με πολλές απαιτήσεις και λίγο διαθέσιμο χρόνο για χτίσιμο από την αρχή.

Ο ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ ΟΦΟΕ

Καταλυτικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια θα παίξει ασφαλώς και ο Οφόε. Αν ο πέμπτος Βέλγος του ρόστερ (μετά τους Μιραλάς, Προτό, Ένγκελς, Ζιλέ) μπει σωστά στην εξίσωση και βγάλει τις αρετές του στο χορτάρι, τότε οι πιθανότητες να ανέβει level όλη η ομάδα και να κρύβει το τόπι κατά διαστήματα, αυξάνονται σημαντικά. Στο μικρό δείγμα δουλειάς του Γκαρθία μέχρι τώρα φαίνεται ξεκάθαρα ότι του αρέσουν οι κοντρολαρισμένοι παίκτες. Αυτοί που έχουν υψηλό δείκτη τεχνικής κατάρτισης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ζιλέ στο πρώτο ματς πρωταθλήματος με τον Καταλανό στον πάγκο έκανε συνολικά την καλύτερή του εμφάνιση από το καλοκαίρι έως τώρα. Ο Όσκαρ του επέτρεψε να παίξει τόσο όσο να αναδείξει όλες του τις αρετές στο χορτάρι. Και ελευθερία κινήσεων, αλλά και σωστή τακτική προσέγγιση. Και ανέβασμα προς την αντίπαλη περιοχή (όπως στη φάση που έκλεψε για να δώσει έτοιμο το 2-0 στον Καρίμ), αλλά όχι άσκοπο τρέξιμο.

Σε όλα τα παραπάνω, θα δώσει μεγάλη ώθηση η προσθήκη ενός ακόμη προικισμένου μεσοεπιθετικού. Γι’ αυτό και τον αναζητούν στον Πειραιά, αλλά θα πρέπει προηγουμένως να ξεφορτώσουν και τα βαριά συμβόλαια που έχουν μείνει αμανάτι στις εγκαταστάσεις του Ρέντη. Για να μην ξεχνιόμαστε, μόνο ο Εμενίκε με τον Καρσελά έχουν συμβόλαια του ενός εκατομμυρίου έκαστος. Αν αθροίσουμε και τους υπόλοιπους που δεν είναι στο κόλπο, ο Ολυμπιακός έχει πάνω από 3,5 εκατομμύρια να… κάθονται στο αθλητικό του κέντρο.

ΜΠΑΜΠΑ ΚΑΙ ΜΠΕΝ ΑΡΦΑ

Όλοι αυτοί, πλην μιας εξαίρεσης το πολύ, θα πρέπει να χαιρετήσουν το συντομότερο και να έρθει ένας ακόμη και καλός. Δεν ξέρω αν θα είναι τελικά ο ταλαντούχος και ανερχόμενος Μπαμπά της Σεντ Ετιέν που στο πρόσωπό του κάποιοι βλέπουν νέα περίπτωση Μιραλάς (σ.σ. από εκεί είχε έρθει και ο Κέβιν), ή αν υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να γίνει κι άλλο μπαμ επιπέδου Μπεν Αρφά (σ.σ. φαίνεται δύσκολο, αλλά με τον Ολυμπιακό ποτέ μη λες ποτέ).

Ένας ακόμη, ωστόσο, ικανός να κάνει τη διαφορά σίγουρα θα έρθει μέχρι το τέλος του μήνα. Το ζητούμενο είναι ο έξυπνος και εύκολα προσαρμόσιμος Γκαρθιά, ο οποίος ξέρει και από δύσκολες αποστολές, αλλά και από πρωταθλητισμό, να τους παντρέψει σωστά και γρήγορα. Αν το καταφέρει το μείγμα θα είναι εκρηκτικό! Εν αναμονή…