Το 4-3 είναι τιμητικό για την Αργεντινή. Τιμητικό ήταν και το γεγονός ότι μέχρι το 2-1 πίστεψε στην πρόκριση απέναντι σε αυτή τη Γαλλία. Τιμητικό το ότι το γύρισε. Μετά το 2-2, όλα ήταν ιστορία.

Οι Γάλλοι πήγαν να βγάλουν τα μάτια τους με τα ίδια τους τα χέρια. Ξεκίνησαν με τον καλύτερο τρόπο, δοκάρι, γκολ, όλα ιδανικά απέναντι σε μία Αργεντινή που δεν μπορούσε να φτιάξει φάση.

ΤΟ 1-2 ΤΗΣ ΕΚΑΝΕ ΚΑΛΟ

Το γρήγορο 1-0 έφερε τη Γαλλία, για ανεξήγητο λόγο, πίσω. Σαν να φοβήθηκε την Αργεντινή, έδωσε μέτρα και έδειξε τη διάθεση να χτυπήσει μέσω αντεπιθέσεων. Η γκολάρα του Ντι Μαρία ήταν λυτρωτική για την ομάδα του Σαμπάολι που παρά το γεγονός ότι είχε την κατοχή, τελική της προκοπής δεν είχε κάνει. Το 2-1 ήταν ακόμα πιο λυτρωτικό. Κόντρα όχι στη ροή του αγώνα, αλλά στη διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων.

Μπορεί να ακούγεται παράδοξο, αλλά το δεύτερο γκολ "ξύπνησε" τους Γάλλους. Και από τη στιγμή που βρήκαν ανοιχτό γήπεδο δεν είχαν πρόβλημα να χτυπήσουν στην προβληματική μεσαία και αμυντική γραμμή των αντιπάλων.

Οκ. Κι αυτοί ισοφάρισαν με γκολάρα, βρήκαν το γκολ στο πιο κρίσιμο σημείο, αν κυλούσε ο χρόνος με το σκορ υπέρ της Αργεντινής δεν ξέρουμε ποια θα ήταν η αντίδραση των Γάλλων. Αλλα το 2-2 ήρθε μετά από πίεση, μετά από ένα χρονικό διάστημα όπου βγήκαν από το καβούκι της και άπλωσαν το ταλέντο τους στο χορτάρι. Οχι από τύχη.

ADVERTISING

Ο ΝΤΕΣΑΜΠ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΦΡΕΝΑΡΕΙ

Η Γαλλία είναι ίσως η πληρέστερη ομάδα του Μουντιάλ. Τρομερές μονάδες που μπορούν να κρίνουν ματς. Το έκανε ο Εμπαπέ. Προπονητικά, όμως, μοιάζει σαν κάποιος να τη φρενάρει. Και αυτό το κάνει ο Ντεσάμπ. Οταν απλώθηκε στο γήπεδο και έπαιξε επιθετικά, έδειξε όλο το ταλέντο της. Αν το έκανε νωρίτερα, να μη χρειαζόταν δηλαδή να βρεθεί πίσω στο σκορ, θα καθάριζε πιο εύκολα και πιο καθαρά (σε σκορ) την πρόκριση.

Το 4-2 ήρθε σε απίστευτα γρήγορο χρονικό διάστημα. Τρία γκολ, άμεση αντίδραση, οι Αργεντίνοι δεν ήξεραν από που τους ήρθε. Και δεν είχαν απάντηση. Συνέχισαν χωρίς τελική, δείγμα της έλλειψης ποιότητας. Τα περιμένουν όλα από τον Μέσι.

Aυτό δεν μπορώ να το καταλάβω. Αυτό το "πρέπει" που κουβαλάει ο σούπερ σταρ της Μπαρτσελόνα. Σε κάθε μεγάλη διοργάνωση ΠΡΕΠΕΙ να σηκώσει την κούπα. Κι όχι μόνο πρέπει, αλλά ΠΡΕΠΕΙ να το κάνει μόνος. Να περνάει όλους τους αντιπάλους, να βάζει 5-6 γκολ, να μοιράζει καμιά 10αριά ασίστ, να σκουπίζει, να καθαρίζει.

Είναι τρομερή αυτή η πίεση. Από όλους. Οπαδούς, δημοσιογράφους, αναλυτές, την κυρά Σούλα από τα Πετράλωνα που ακούει τον άνδρα της να φωνάζει στον καναπέ. Το ότι η Αργεντινή έχει να πάρει τη μεγάλη κούπα από το 1986 δεν πειράζει σχεδόν κανέναν. Το ότι ο Μέσι δεν έχει κάνει τίποτα από το 2006, πειράζει όλους.

ΕΜΠΑΠΕ, Ο ΝΕΟΣ ΑΝΡΙ

Κλείνει η παρένθεση. Εξάλλου το σωστό δεν είναι να ασχολείσαι με την αποτυχία, αλλά με την επιτυχία. Μέχρι στιγμής η φάση των 16 ανήκει στους Γάλλους. Εκαναν την πρώτη μεγάλη εμφάνιση, έγινε η πρώτη ομάδα που τρόμαξε τους αντιπάλους. Μετά την πρώτη μέρα των 16 μπορούμε να μιλάμε για φαβορί.

Ο Εμπαπέ είναι ο νέος Ανρί. Το καλύτερο πλασέ, το πιο αποτελεσματικό τελείωμα βρήκε τον συνεχιστή. Ο πιτσιρικάς γεννήθηκε τη χρονιά που πήρε η Γαλλία το Παγκόσμιο Κύπελλο και 20 χρόνια μετά έχει όλα τα φόντα να αντικαταστήσει στο μέλλον τον Μέσι και τον Ρονάλντο. Στο καλύτερο, το εντυπωσιακότερο, το ολοκληρωμένο. Αρκεί να μην έχει και αυτός στην πλάτη του αυτό το ΠΡΕΠΕΙ. Του Μέσι. Οχι του Ρονάλντο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

O Καβάνι έστειλε... σπίτι του τον Ρονάλντο!
Aτάκα-μαχαιριά για Μέσι από σύντροφο παίκτη της Λίβερπουλ!
Σαμπαόλι κοίτα τι έκανες! Ο κόσμος πετάει τηλεοράσεις από τα μπαλκόνια...
Δέκα χρυσές μπάλες, κανένα γκολ κι... αντίο
"Ασέβεια" προς τον Μέσι από τον αδερφό του Γκριεζμάν