Είναι φυσιολογικό κάποια στιγμή να έβγαινε η κούραση στην ΑΕΚ. Το καλό για τους φίλους της, είναι πως έγινε το λάθος σε παιχνίδι που μπορεί να διορθωθεί.

ΜΕ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΔΥΝΑΤΗ ΕΝΔΕΚΑΔΑ

Ο Μανόλο Χιμένεθ όχι επειδή είχε διάθεση για πειράματα, αλλά επειδή αναγκάστηκε, χρησιμοποίησε μία πολύ προβληματική ενδεκάδα. Είναι δεδομένο πως δεν βγαίνει το Αϊντάρεβιτς-Μοράν. Μιλάμε για δύο έτσι κι αλλιώς προβληματικούς για την θέση και τους χώρους που πρέπει να κινούνται ποδοσφαιριστές. Δύο βαριά κορμιά που για να τα κρύψεις χρειάζονται δίπλα τους ποδοσφαιριστές με ταχύτητα.

Ο κόουτς της ΑΕΚ δεν είχε διαθέσιμο τον Σιμόες, θέλησε να δώσει ανάσα στον Γαλανόπουλο και τους έβαλε μαζί. Το πρόβλημα άνοιξε ακόμα περισσότερο χρησιμοποιώντας στην ενδεκάδα του σαν ψεύτικο 9άρη τον Μασούντ. Παρατάχθηκε δηλαδή η Ένωση, με την χειρότερη δυνατή σύνθεση. Μόνο από την παρουσία του Λάζαρου μπορούσε να ψάξει για κάποια ποιότητα και σωστή κατεύθυνση βάση ρόλου.

Αργό δίδυμο στον άξονα, δίχως την δυνατότητα να μεταφέρει την μπάλα, χωρίς να μπορεί να βγει πρώτο και να σταματήσει επιθέσεις, δίχως μπροστά τους να υπήρχε κάποιος ικανός στην δημιουργία ποδοσφαιριστής, αλλά ο Μπακασέτας. Στα αριστερά ο Κλωναρίδης χρειάστηκε 30 λεπτά για να μπει στο παιχνίδι και στην επίθεση με την επιλογή Μασούντ, δεν γινόταν να υπάρχει ούτε κίνηση φορ, αλλά ούτε ταχύτητα για να βγει επίθεση στην πλάτη της άμυνας της ΑΕΛ.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΕΦΕΡΕ Ο ΝΤΟΣΤΑΝΙΤΣ

Με λίγα λόγια η σύνθεση του Μανόλο Χιμένεθ έδωσε την δυνατότητα στην ΑΕΛ, να χτυπήσει το πρώτο παιχνίδι και να ψάξει για αποτέλεσμα που θα την κρατήσει στην μάχη της πρόκρισης. Ασφαλώς και αυτό δεν γινόταν να συμβεί με την μέχρι σήμερα λογική που είχε η ομάδα της Λάρισας. Δηλαδή μένοντας στο μισό γήπεδο, ξεκινώντας άμυνα ανάμεσα στην σέντρα και στην δική της περιοχή και δίχως διάθεση για επίθεση.

ADVERTISING

Ο Ντόστανιτς έφερε μία διαφορετική πιο επιθετική προσέγγιση στην ΑΕΛ, στα μέτρα που αμυνόταν η ομάδα του, στην διάθεση για να κυνηγήσει την νίκη, αλλά και στις επιλογές στην βασική ενδεκάδα. Ο Μασούρας πήγε στα μπακ, ώστε να εκμεταλλευτεί την ικανότητα του να παίρνει όλη την πλευρά και να μπορέσει να χρησιμοποιήσει τρεις δημιουργικούς ποδοσφαιριστές πίσω από τον Ναζλίδη.

Για να καταλάβετε πόσο μεγάλη ήταν η διαφορά με τον Φυντάνη, αρκεί να σας θυμίσω πως είχε παρατάξει την ομάδα του, στο τελευταίο του παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό.

Ο μπακ με την ΑΕΚ, Μασούρας, έπαιζε εξτρέμ και είχε πίσω του τον Ρέτζα, ο αμυντικός χαφ Μιλοσάβλεβιτς έπαιζε δεκάρι πιο ψηλά από τους Άντονι, Λαγό. Ο Ντόστανιτς πήγε με μία διάταξη που έδινε στηρίγματα στον Ναζλίδη από τρεις ποδοσφαιριστές και βοηθούσε την ΑΕΛ να κρατήσει μπάλα και να παίξει το δικό της ποδόσφαιρο, όχι μόνο να αμύνεται και να περιμένει να αντιμετωπίσει τον αντίπαλο.

Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΛΕΟΖΙΝΙΟ

Η διαφορά ήταν μεγάλη, βρήκε και την ΑΕΚ με προβληματική ενδεκάδα και κατάφερε να πάρει προβάδισμα πρόκρισης. Να μείνω λίγο στην ΑΕΛ, από την φάση του γκολ, μπορεί το κέρδος να είναι διπλό. Το 2-1 ήρθε μετά από μία πολύ όμορφη πάσα του Λεοζίνιο στην πλάτη του Γκάλο, η ΑΕΛ δεν έχει άλλον ποδοσφαιριστή ικανό να βγάλει αυτήν την μπαλιά, για την ακρίβεια είναι μετρημένοι στα δάχτυλα το ενός χεριού αυτοί που στο δικό μας πρωτάθλημα μπορούν με συχνότητα να περνάνε τέτοιες πάσες.

Το επισημαίνω γιατί δεν έχει πάρει τίποτα μέχρι στιγμής από αυτήν την μεταγραφή που με βάση όσα έχουμε δει από τον ποδοσφαιριστή το καλοκαίρι φάνταζε δυνατή κίνηση. Πλέον η ΑΕΛ θα δουλέψει με έναν προπονητή που δεν ξέρω αν είναι καλός η κακός, η περσινή του δουλειά σε Λεβαδειακό και Βέροια ήταν απογοητευτική, στην πράξη έριξε δύο ομάδες, αλλά τουλάχιστον δείχνει πως έχει διάθεση να αξιοποιήσει το ταλέντο και να βάλει στο γήπεδο παίκτες που έχουν σαν κύριο όπλο την δημιουργία.

Ο Αγκάνοβιτς βγήκε τραυματίας και πιστεύω πως ήρθε η ώρα να δείξει στον κάμπο έστω και στο τελευταίο κομμάτι της σεζόν το ταλέντο του, ο Λεοζίνιο.

ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΘΟΥΝ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΡΑΝ

Στην ΑΕΚ υπάρχει μία φυσιολογική κόπωση. Δεν φταίει κανένας ήταν πολλά τα παιχνίδια και δύσκολα, κάποιο λάθος θα ερχόταν .Ήρθε στο μοναδικό παιχνίδι που μπορούσε να διορθωθεί, όμως τα λάθη πρέπει να τα αντιλαμβάνεσαι και να τα προλαβαίνεις. Μην τα αφήσεις να σου κάνουν πρώτα μεγάλη ζημιά για να τα παραδεχτείς.

Η Ένωση στις τελευταίες τρεις μεταγραφικές περιόδους έχει πολύ καλά ποσοστά επιτυχίας, βάση κόστους και προσφοράς. Οι περισσότερες επιλογές έχουν βγει και έχουν βοηθήσει στο να υπάρχουν αξιόπιστες λύσεις στο ρόστερ. Τον περασμένο Ιανουάριο έγιναν τρεις μεταγραφές. Οι Μασούντ, Χουλτ είναι γνωστοί ποδοσφαιριστές, με αδυναμίες και προτερήματα.

Αγόρασε στα σίγουρα, ήξερε ακριβώς τι έπαιρνε και ήδη βοήθησαν στο να μεγαλώσει το ρόστερ και να βγει ο Γολγοθάς με επιτυχία. Ο Μοράν ήρθε σαν μία φθηνή λύση για να καλυφτεί το κενό του Γιόχανσον και ο άνθρωπος δεν βγαίνει, έχει πολλές αδυναμίες δίχως να εμφανίζει κάποιο ξεκάθαρό προτέρημα. Ακόμα και ο ακατάλληλος για την ΑΕΚ που θέλει τίτλους Αϊντάρεβιτς, έχει μία ποιότητα στην πάσα του και ένα καλό σουτ.

Σε ένα ποδόσφαιρο σε πολύ χαμηλό τέμπο και με την ομάδα του σε κατοχή δίχως πίεση κάτι μπορεί να δώσει, ο Μοράν δεν δείχνει να έχει πλεονέκτημα. Και επίσης δείχνει να έχει χαμηλό, ποδοσφαιρικά πάντα, ΙQ. Στοίχισε με τον Ατρόμητο, καθώς αυτός έχασε την μπάλα και ο ίδιος έδωσε χώρο και χρόνο να εκτελέσει ο Ουάρντα, τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν χειρότερα, αν στην επόμενη φάση ο Σιδηρόπουλος, έβλεπε το χτύπημα στον Αιγύπτιο και του έδινε κόκκινη κάρτα.

Το ίδιο ακριβώς έκανε και στον αγώνα με την ΑΕΛ. Έτυχε και έχασε την φάση ο Ζαχαριάδης και η ΑΕΚ, όχι μόνο δεν έχασε παίκτη, αλλά σκόραρε. Έχουμε όμως μία πραγματικότητα. Πραγματικότητα που δεν γίνεται να αγνοηθεί, ένας αργός ποδοσφαιριστής που δεν καλύπτει την θέση επαρκώς μέσα σε τρεις ημέρες πήγε εντελώς αδικαιολόγητα να αφήσει την ομάδα του δύο φορές με παίκτη λιγότερο.

Την γλίτωσε μία, την γλίτωσε και την δεύτερη, την επόμενη φορά οι διαιτητές ακόμα και οι αντίπαλοι θα είναι πονηρεμένοι και η Ένωση δεν έχει περιθώριο για άλλο λάθος. Δεν είναι ντροπή, δεν είναι και η πρώτη φορά που γίνεται λάθος μεταγραφική επιλογή, ούτε η τελευταία.

ΜΙΛΗΣΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΟΚ

Βλέποντας τους δύο ημιτελικούς, είναι φανερό το πιο είναι το όπλο του ΠΑΟΚ, είναι πιο φρέσκος. Η ομάδα του Λουτσέσκου δεν έχει βγάλει μεγάλη σεζόν, δεν είχε Ευρώπη και τα τρεξίματα τους δεν είναι Μαρτίου, αλλά Νοεμβρίου.

Στο διάστημα δηλαδή που συνήθως οι Ελληνικές ομάδες βγάζουν το καλύτερο τους πρόσωπο. Έκανε επίδειξη δύναμης ο ΠΑΟΚ στην Νέα Σμύρνη, ένα παιχνίδι γεμάτο επιθετικότητα, τρεξίματα, με πολλά ανεβάσματα από τα δύο μπακ, συνεργασίες και έναν Πρίγιοβιτς, να τροφοδοτείται από παντού.

Ακόμα και αν τιμωρηθεί ο ΠΑΟΚ δείχνει ικανός για να πάρει το πρωτάθλημα. Ήταν τόσο φανερή η ανωτερότητα του Δικεφάλου, με τον Πανιώνιο που δεν ένιωσα την ανάγκη να γράψω κείμενο, το γήπεδο τα είπε όλα. Εγώ το μόνο που αισθάνομαι την ανάγκη να τονίσω, είναι πως αυτή η ομάδα αν το χάσει, θα πρέπει να το χάσει στο γήπεδο.

ΥΓ. Διάβασα με προσοχή το άρθρο του Σταύρου Καραΐνδρου για την Ριζούπολη, όπως συνήθως με βρίσκουν οι σκέψεις του καλού φύλου και συναδέλφου, σύμφωνο. Μου ήρθε όμως διαβάζοντας το στο μυαλό και μία άλλη πτυχή.

Το συμβάν στην Τούμπα, σταμάτησε κάθε δικαίωμα υποστήριξης από οποιονδήποτε φίλο η μέλος του Ολυμπιακού για το παιχνίδι της Ριζούπολης. Όταν έχεις φύγει για μία κορδέλα ταμιακής μηχανής, δεν μπορεί να υποστηρίζεις πως σωστά και αντρίκεια πήρες το συγκεκριμένο πρωτάθλημα.