Στο "Καραϊσκάκης" είχαμε πρώτη Όσκαρ Γκαρθία και Μιραλάς για το πρωτάθλημα. Ο Ολυμπιακός κέρδισε 2-0, χωρίς να έχει καμία μεγάλη συχνότητα στην παραγωγή ευκαιριών, κάποιοι ένιωσαν την ανάγκη να αποθεώσουν ψάχνοντας για αλλαγή εκεί που δεν υπάρχει.

ADVERTISING

Η αλήθεια είναι πως την εποχή που αναλαμβάνει με τον Ολυμπιακό άμεσα να δίνει παιχνίδια δίχως περιθώριο λάθους, είναι δύσκολο για τον Όσκαρ Γκαρσία να αλλάξει ποδοσφαιρική προσέγγιση.

Μέσα στη σεζόν δεν αλλάζεις τα μέτρα που αμύνεσαι.

Διαβάζω ότι στον Γκαρσία αρέσει το πρέσινκ ψηλά. Στην πραγματικότητα αυτά είναι πράγματα που δουλεύονται το καλοκαίρι. Δεν είναι δυνατόν μέσα στη σεζόν να αλλάξει τα μέτρα που αμύνεται, πιέζει και διαλέγει να βγάλει την πίεση της μια ομάδα. Θυμίζω πόσο είχε δυσκολευτεί ο Ερνέστο Βαλβέρδε στην πρώτη του παρουσία στην Ελλάδα, να βάλει στον Ολυμπιακό τα στοιχεία που ο ίδιος ήθελε.

Ο Βαλβέρδε, όμως, είχε μπροστά του την προετοιμασία, θυσίασε στην πραγματικότητα τα παιχνίδια με την Ανόρθωση με τον Ολυμπιακό να παίζει προκριματικά Τσάμπιονς Λιγκ και να είναι στη διαδικασία εκμάθησης ενός διαφορετικού ποδοσφαίρου απ' αυτό που γνώριζαν οι ποδοσφαιριστές του και ήρθε ο αποκλεισμός. Κατά έναν περίεργο τρόπο δεν απολύθηκε και στην πορεία αποδείχθηκε ο χρόνος σύμμαχος του.

Σήμερα, ο Γκαρθία ούτε προετοιμασία μπορεί να κάνει, ούτε το δικαίωμα του δίνεται να αποτύχει, δουλεύοντας κάτι σωστό που μπορεί να χρειαστεί ένα διάστημα για να αποδώσει. Είναι αναγκασμένος να διαχειριστεί μία κατάσταση που έχει ο ίδιος βρει, δίχως να σημαίνει ότι δεν μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμος και να συμβάλει θετικά στο να πετύχει τους στόχους του ο Ολυμπιακός. Αυτό, όμως, μπορεί να συμβεί μέσα από μικρές παρεμβάσεις, στον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας, διαχείρισης ειδικών καταστάσεων, κοουτσάρισμα παιχνιδιών και σοβαρή δουλειά στις προπονήσεις.

Στο παιχνίδι με τη Λαμία δεν είδαμε καινούρια πράγματα. Δεν ήταν κι εύκολο. Λίγος ο χρόνος δουλειάς, παρουσία του Μιραλάς που ζητά και πρέπει να έχει μεγάλη επιρροή στο παιχνίδι του Ολυμπιακού και ένας αντίπαλος που δεν προσπαθούσε να βγει από τη θέση άμυνας μέχρι το 70ό λεπτό, δεν βοήθησαν ώστε να παρουσιάσει ο Ολυμπιακός κάτι πολύ πιο εξελιγμένο από αυτό που βλέπαμε μέχρι σήμερα.

ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ

Υπήρχε ως σταθερά οι συνεργασίες της επιθετικής τετράδας. Μάριν, Φορτούνης, Ανσαριφάντ που με την προσθήκη του Μιραλάς είναι σε θέση να ανοίξουν με δικές τους συνεργασίες και δίχως να είναι απαραίτητη η συμμετοχή έξτρα παίκτη, οποιαδήποτε ελληνική άμυνα. Αυτό θα είναι και το μεγάλο όπλο του Ολυμπιακού στην μάχη που θα δώσει για να πάρει το φετινό πρωτάθλημα. Πως η επιθετική του τετράδα έχει ποιότητα και μπορούν και οι τέσσερις να δημιουργήσουν, να συνεργαστούν και να εκτελέσουν.

Ο ΚΕΒΙΝ ΣΕ ΘΕΣΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ

Όπως είπαμε, το παιχνίδι με τη Λαμία, ήταν για τον Όσκαρ Γκαρθία και μία ευκαιρία να γνωρίσει καλύτερα τα χαρακτηριστικά των παικτών του. Άλλο πράγμα η συμπεριφορά στις προπονήσεις και άλλο η δράση ενός αγώνα ακόμα και με αντίπαλο σαν την Λαμία που δεν ξεμυτίζει.

Είναι σίγουρο πως το παιχνίδι θα το δει και θα το ξαναδεί, για να βρει τι πράγματα μπορεί ο ίδιος να διορθώσει. Η αλήθεια είναι πως δεν υπήρχε μεγάλη συχνότητα στην παραγωγή επιθέσεων και σίγουρα θα τον έχει προβληματίσει πως ο Μιραλάς δεν είχε ούτε μία τελική προσπάθεια, δεν τον έφερε ποτέ ο Ολυμπιακός σε θέση εκτέλεσης.

Σίγουρα ο ίδιος θα βρει και άλλες λεπτομέρειες που θα πρέπει να διορθώσει, το γεγονός, όμως, πως ο Μιραλάς έπαιρνε την μπάλα πολύ χαμηλά και δεν κατάφερε ποτέ να φανεί απειλητικός, έβγαζε μάτι. Όταν είσαι προπονητής και έχεις έναν επιθετικογενή ποδοσφαιριστή με χαρακτηριστικά πολύ πιο υψηλού επιπέδου από το πρωτάθλημα που αγωνίζεται, είσαι υποχρεωμένος να τον βοηθήσεις να γίνει πιο αποτελεσματικός.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΡΟΛΟΥΣ

Ήταν ξεκάθαρο πως ο Γκαρσία πρέπει να δώσει ρόλους. Στην πρώτη τους κοινή παρουσία, Μαρίν, Φορτούνης, Μιραλάς έμοιαζαν να τρακάρουν. Ήθελαν και οι τρεις να είναι εκεί που βρίσκεται η μπάλα με αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει παίκτης να την ζητά για να απειλήσει. Ο Όσκαρ θα πρέπει να οδηγήσει τον Μιραλάς εκεί που θα γίνει πιο αποτελεσματικός, πιο κοντά στην αντίπαλη περιοχή.

Να δημιουργεί με την τοποθέτηση του συνθήκες για να παίρνει την μπάλα σε χώρους που θα είναι απειλητικός, τόσο για να δημιουργήσει όσο και για να τελειώσει την φάση. Μην ξεχνάμε πως μιλάμε για ποδοσφαιριστή που την τελευταία του χρονιά στην Ελλάδα τα νούμερα του ήταν 20 γκολ και 7 ασίστ. Η πληρότητα του, είναι για να έχει στην Ελλάδα σε ολόκληρη τη σΕζόν αυτά τα νούμερα. Ο ποδοσφαιριστής φαίνεται από τον τρόπο που κοντρολάρει, πασάρει, από το πέταγμα του, τον διασκελισμό του, πως ανήκει σε άλλο επίπεδο.

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΑΛΑ ΒΑΛΒΕΡΔΕ

Για μένα δεν είναι ντροπή, ούτε υποτιμητικό να πούνε στον Γκαρσία να δει πως αξιοποιούσε ο Βαλβέρδε τον Μιραλάς, όταν τον είχε στον Ολυμπιακό. Όχι παιχνίδια που έπαιζε φορ, αλλά σε αυτά που ξεκινούσε από τα άκρα.

Να δει πόσο του ταίριαζαν οι εντολές που είχε να μένει στο πλάι όταν έπαιζε εξτρέμ. Τη διαφορά που μπορεί να κάνει η ικανότητα του να κουβαλά τη μπάλα στα άκρα και με το που περνά το μπακ να μπαίνει διαγώνια, αλλά και πολλές φορές να μένει ψηλά, πιο μέσα όταν φτιάχνεται παιχνίδι από τους υπόλοιπους και να περιμένει να του έρθει η μπάλα μέσα στην περιοχή για να εκτελέσει.

Ο Ολυμπιακός έχει στη μία πλευρά να παίζει εσωτερικά τον Μάριν, που είναι το στιλ του τέτοιο. Έχει ανάγκη να συγκλίνει, να πλησιάζει τον Φορτούνη και να σπάει την αμυντική διάταξη των αντιπάλων με συνεργασία και ανέβασμα με μικρές πάσες, έχει και επιθετικό που θέλει να πηγαίνει αυτός προς την μπάλα και του αρέσει να βοηθά στη συνεργασία. Οπότε το να βρίσκεται μόνιμα σε μικρή απόσταση και ο Μιραλάς είναι ζημιά. Δεν λέω πως δεν πρέπει ποτέ να κινείται πιο μέσα ο Μιραλάς, αλλά δεν πρέπει να είναι το μόνιμο παιχνίδι του, όπως έγινε με τη Λαμία.

Ο Γκαρσία πρέπει να κάνει ό,τι και ο Βαλβερδε. Να δώσει κατευθύνσεις στον Μιραλάς. Να του ζητά να μένει συχνά ανάμεσα στον αντίπαλο μπακ και στοπερ, παίρνοντας με αυτόν τον τρόπο πλάτος και προσφέροντας του τη δυνατότητα ανά πάσα στιγμή να μπει περιοχή και να εκτελέσει. Ο Ολυμπιακός θα ωφεληθεί πολύ περισσότερο από την παρουσία του Μιραλάς, αν γίνει περισσότερο δεύτερος φορ και ο ποιοτικός εξτρέμ που λείπει από τον Ολυμπιακό, παρά τρίτο δεκάρι. Στο παιχνίδι με την Λαμία ήταν τρίτο δεκάρι και το γεγονός αυτό δεν βοήθησε ούτε τον ίδιο, ούτε την ομάδα του.

ΠΑΣΑΡΕΙ ΚΑΙ... ΦΕΥΓΕΙ Ο ΚΕΒΙΝ

Τον Μιραλάς σαν αξία δεν τον φοβάμαι, έχει απίστευτη πληρότητα. Ο παίκτης φαίνεται, είναι κλάση και το πέταγμα του δεν το έχει χάσει. Πολλές φορές θυμάσαι έναν παίκτη σαν άλογο, έχεις να τον δεις δύο, τρία χρόνια έχει χάσει τον διασκελισμό του είναι για λύπηση, ο Μιραλας δεδομένα δεν είναι τέτοια περίπτωση. Ο ποδοσφαιριστής... φυσάει, τον βλέπεις πως υποδέχεται την μπάλα, που αμέσως θέλει να πασάρει και να φύγει. Χρειάζεται, όμως, να βρεθεί με τους συμπαίκτες του και να πάρει ρόλο από τον Γκαρθία που θα του δώσει τη δυνατότητα να κινείται κοντά στην τελευταία γραμμή άμυνας των αντιπάλων. Με τη Λαμία έπεφτε μόνιμα πάνω στα αμυντικά χαφ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Για έναν και μόνο διέψευσε ο Γκαρθία
Όλο το backstage του τρίπτυχου Παναθηναϊκός - Χουλτ -Νότιγχαμ
Ο Γκαρθία ζήτησε (και) στόπερ!