Είναι κάποια παιχνίδια μεμονωμένα ή ζευγάρια αγώνων, που έχεις την εντύπωση πως όσο και αν προσπαθεί μία ομάδα, όσο καλά και οργανωμένα και αν παίζει, όσο και αν φτιάχνει φάσεις και δημιουργεί επικίνδυνες καταστάσεις στα αντίπαλα καρέ, στο τέλος θα φύγει άπραγη από το χορτάρι γιατί κάτι θα της λείπει. Κάτι ουσιώδες που δεν το έχει αυτή αλλά οι... απέναντι.

Ε, αυτή ακριβώς η σκέψη ήρθε στο μυαλό μου επιχειρώντας να κάνω μία συνολική αποτίμηση από τα 180+ λεπτά που παρακολούθησα την Τσέλσι και την Μπαρτσελόνα (τρίτο πιο... σύνηθες ντουέτο στην ιστορία του Champions League μετά τα Ρεάλ Μαδρίτης-Μπάγερν Μονάχου και Μπαρτσελόνα-Μίλαν) να διεκδικούν το εισιτήριο για τους "8".

Στα χαρτιά η Μπαρτσελόνα εμφανιζόταν σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση, γεγονός που πιστοποιείται από το ότι είναι πρωτοπόρος στην La Liga (πάνω δηλαδή από Ρεάλ και Σεβίλλη που βρίσκονται και αυτές στους "8" έχοντας αποκλείσει με εμφατικό τρόπο Παρί Σεν Ζερμέν και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αντίστοιχα) και μοναδική αήττητη ομάδα στα πέντε κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Από την άλλη πλευρά η Τσέλσι είχε το ρόλο του απόλυτου αουτσάιντερ, με την εικόνα της στην Premier League να μην το ίδιο λαμπερή με την περυσινή όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα (4η) και τον Αντόνιο Κόντε να βιώνει μία ανυπόφορη κατάσταση μόνιμης αμφισβήτησης, παρόλα αυτά στο χορτάρι ξεπέρασε τις προσδοκίες και των πιο αισιόδοξων φίλων της αφού τόσο στην Αγγλία όσο και στην Καταλωνία ήταν άκρως ανταγωνιστική.

Παίζοντας ουσιαστικά δυο διαφορετικά στιλ παιχνιδιού, τα οποία όμως υπηρέτησε υποδειγματικά. Στον πρώτο αγώνα ο Κόντε άφησε στον πάγκο τους Μοράτα και Ζιρού για τους οποίους δαπανήθηκαν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ τους περασμένους μήνες, έπαιξε με τον Εντέν Αζάρ ως "ψευτοεννιάρι", έστησε την ομάδα του αμυντικά να περιμένει την Μπαρτσελόνα και να επιχειρεί να "χτυπήσει σαν κόμπρα" στις αντεπιθέσεις και δικαιώθηκε.

ADVERTISING

Η ΤΣΕΛΣΙ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ ΑΛΛΑ...

Η Τσέλσι ήταν η ομάδα με τις περισσότερες "καθαρές" φάσεις για γκολ, είχε δύο δοκάρια με τον Ουίλιαν, ήταν εκείνη που βρήκε πρώτη το γκολ με τον Βραζιλιάνο, και αν δεν ήταν ένα τραγικό και παιδαριώδες λάθος του Κρίστενσεν, το πιθανότερο ήταν η -φλύαρη στην κατοχή και εγκλωβισμένη στις δαγκάνες του Κόντε- Μπαρτσελόνα να μην έβρισκε ποτέ το πολυπόθητο εκτός έδρας γκολ με τον σωτήρα Μέσι.

Ακόμα και έτσι όμως, με τα δεδομένα εις βάρος της και με το "πρέπει" όσον αφορά στην παραγωγή γκολ στη ρεβάνς, η ομάδα του Λονδίνου κοίταξε στα μάτια την ομάδα του Βαλβέρδε στη ρεβάνς και σε κανένα σημείο δεν έπαιξε μαζική και παθητική άμυνα. Ούτε διαλύθηκε σαν κάστρο από τραπουλόχαρτα μετά το γκολ του Μέσι στα 128'' αγώνα.

Βγήκε μπροστά (με Ζιρού στην κορυφή της επίθεσης αυτή τη φορά και τον πρώην "Μαδριλένο" Μοράτα να παίρνει τη θέση του στο δεύτερο μέρος) έκανε τις φάσεις της, ανοίχτηκε, είχε και πάλι δύο δοκάρια, ανάγκασε τον Τερ Στέγκεν να είναι σε εγρήγορση σε αρκετές περιπτώσεις και έχει κάθε λόγο να αισθάνεται άτυχη που δεν σκόραρε με 14 συνολικά τελικές προσπάθειες, έξι περισσότερες από αυτές της Μπαρτσελόνα.

Τι πήγε λοιπόν στραβά για τους "μπλε" και ενώ έκαναν εμφανίσεις που αν τις πραγματοποιούσαν στην Premier League ίσως και να ήταν πιο κοντά από κάθε άλλη στην Μάντσεστερ Σίτι αποχαιρέτησαν τη φάση των "16" με το βαρύ 1-4 από την Μπαρτσελόνα; Δεν είχαν τον καταλύτη, τον παίκτη που θα κάνει τη διαφορά, αυτόν που θα ορίσει τους κανόνες, αυτόν που κάνει μία ομάδα να ανεβαίνει επίπεδο (level που θα έλεγαν στο Νησί) και από απλά μεγάλη να γίνεται ΠΟΛΥ μεγάλη.

Ναι, δεν είχαν τον Λιονέλ Μέσι. Όσο και αν ακούγεται κλισέ, με δεδομένο πως αναφερόμαστε σε έναν από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές ever, οι δικές του στιγμές μαγείας (δείχνει να βρίσκει τη εκτελεστική του δεινότητα και στο Champions League αφού μετά τα 3 γκολ του σε 6 ματς στη φάση των ομίλων πέτυχε 3 στα ματς με την Τσέλσι) ήταν εκείνες που έκαναν τη διαφορά.

ΜΕΣΙ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΟΝΟ (100) ΓΚΟΛ ΣΤΟ CL

Λες και ήθελε κάτι το παραπάνω το βράδυ της Τετάρτης, λίγα μόλις 24ωρα από τη γέννηση του τρίτου γιου του, του Σίρο, για να ευχαριστήσει 90.000 φανς της "Μπάρσα" που για χάρη του έκαναν παράφραση του "God save the queen" και ανέβασαν πανό με τη φωτογραφία του, το οποίο έλεγε "God save the king".

Προσωπικά, η στιγμή που κρατώ περισσότερο από τον "Pulga" δεν είναι κάποιο από τα δύο γκολ του στο ματς του "Καμπ Νόου". Aυτά με τα οποία "ταπείνωσε" τον Τιμπό Κουρτουά περνώντας τη μπάλα κάτω από τα πόδια του (τα social media "ξέσκισαν" κοινώς τον πανύψηλο Βέλγο που πιάστηκε δις "κορόιδο"), φτάνοντας έτσι τα 24 στην καριέρα του στους "16" του Champions League (τοπ σκόρερ σε αυτή τη φάση) και τα 100 συνολικά στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση (δεύτερος πίσω από τον Κριστιάνο Ρονάλντο που έχει 117 αλλά φτάνοντας το μαγικό "100" σε 123 ματς και όχι σε 144 που χρειάστηκε ο Ποργογάλος).

Η σκηνή που του βγάζω το καπέλο και υποκλίνομαι στο μεγαλείο του είναι στη φάση του δεύτερου γκολ για την ομάδα του Ερνέστο Βαλβέρδε, εκεί που έδειξε πως πέρα από τα ρεκόρ που είναι λογικό να κυνηγά ως σούπερ φιλόδοξος άνθρωπος βάζει την ομάδα του ΠΑΝΩ από όλους και από όλα.

Ήταν το 20ο λεπτό, με την Μπαρτσελόνα να έχει μπει στη θέση του οδηγού από το δικό του γκολ στο 3' και την Τσέλσι να έχει ισορροπήσει και όχι μόνο, όταν ανέλαβε δράση... Πήρε τη μπάλα στο χώρο του κέντρου, με τρομερή επιτάχυνση ζάλισε τον Αθπιλικουέτα με "ποδιά" και εκεί που περίμεναν όλοι να πάει στο "ένας με έναν" έστειλε τους Λονδρέζους αδιάβαστους.

Περίμενε τους έτερους επιθετικούς της Μπαρτσελόνα να "μπουν στο παιχνίδι", είδε την εκπληκτική κίνηση του Σουάρες να "κόβει" προς την αντίπαλη περιοχή και να παρασέρνει μαζί του Ρίντιγκερ και Καντέ, τροφοδότησε με παράλληλη πάσα τον Ουσμάν Ντεμπελέ και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ο 20χρονος Γάλλος επιθετικός πήρε το δώρο του Αργεντινού (όπως έκαναν τα προηγούμενα χρόνια και άλλοι σπουδαίοι γκολτζήδες που "θήτευσαν" δίπλα στον Μέσι όπως οι Νταβίντ Βίγια και Αλέξις Σάντσες) και δεν χρονοτρίβησε, το άνοιξε απευθείας!

Ζύγισε τη μπάλα, εξαπέλυσε έναν κεραυνό που δεν μπορούσε να σταματήσει ο Κουρτουά και οι αμυντικοί του και με το 2-0 ουσιαστικά είχε "τελειώσει η ιστορία". Μετά επιστρέφουμε σε αυτά που γράψαμε παραπάνω. Η Τσέλσι έβγαλε νεύρο, ψυχή, πάθος, ενέργεια, μαχητικότητα, όμως δεν είχε Μέσι, και από τη στιγμή που ο δικός της Μέσι, ο Αζάρ, δεν έκανε τη διαφορά ήταν φυσιολογικό να υποταχθεί στο μοιραίο και να πάει σπίτι της.

ΧΑΜΗΛΑ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ, ΣΤΑ ΥΨΗ Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

Τα λόγια άλλωστε του Αντόνιο Κόντε αποτυπώνουν εύστοχα την εικόνα του "Καμπ Νόου" όπου υποκλίθηκε στον βασιλιά του. "Το τελικό σκορ δεν είναι δίκαιο. Δεχτήκαμε δύο γκολ μετά απο δύο λεπτά αλλά προσπαθήσαμε να παίξουμε ποδόσφαιρο. Είχαμε τέσσερα δοκάρια συνολικά σε δύο ματς με την Μπαρτσελόνα.

Είναι σωστό να αναγνωρίσουμε έναν σούπερ, σούπερ, σούπερ, τοπ παίκτη. Μιλάμε για έναν παίκτη που σε κάθε σεζόν είναι ικανός να πετύχει 60 γκολ. Μιλάμε για έναν ασυνήθιστο παίκτη ("extaordinary" είναι η ακριβής λέξη που χρησιμοποίησε ο Ιταλός). Τον καλύτερο στον κόσμο".

Εάν μάλιστα κάποιος θέλει να δει κάτω από την επιφάνεια μπορεί να προσθέσει πως πέρα από τα γκολ, τις ασίστ, την προσωπικότητα, το ηγετικό στιλ, τη συμπεριφορά "αρνούμαι να χάσω", υπάρχει ένα ακόμα στοιχείο που κάνει τον Μέσι ξεχωριστό και συμπαθή στα μάτια όλων. Η ταπεινοφροσύνη. Κάτι που έδειξε και μετά το ματς όταν επέστρεψε το κοπλιμέντο στον Κόντε λέγοντας πως "είναι επικεφαλής μίας σπουδαίας ομάδας, γεμάτους από παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά".

Ναι Λιονέλ, μόνο που στα δύο ματς με την Τσέλσι ΕΣΥ ήσουν αυτός που έκανε τη (μεγάλη) διαφορά και αποφάσισες ΠΟΙΑ ομάδα θα συνέχιζε στους "8" και δεν αποκλείει κανείς κάποια εκ των Παρί Σεν Ζερμέν, Μάντσεστερ Σίτι ή Ρεάλ Μαδρίτης να κάνουν την... τρέλα και να σπρώξουν τα 700.000.000 της ρήτρας του συμβολαίου σου (ως το 2021) με τους "μπλαουγκράνα". Για να συνεχίσεις να κάνεις, με άλλη φανέλα, αυτό που ξέρεις καλύτερα από τον καθένα σε τέτοιο υψηλό επίπεδο. Τη... διαφορά!

Και οφείλω να... διαφωνήσω λιγάκι με τον Αντόνιο Κόντε που δήλωσε δημόσια μετά τον αγώνα στην Βαρκελώνη πως "Μέσι γεννιέται μία φορά κάθε 50 χρόνια". Κάνε τα 50 χρόνια, αιώνα καλύτερα...

Inline Image

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Προσκύνησαν το "βασιλιά" κι αυτός έκανε ιστορικό ρεκόρ
Ο Μέσι πιο γρήγορος από τον Ρονάλντο
Το διαδικτυακό... γλέντι στον Κουρτουά
Κατοστάρα ο "βασιλιάς" Μέσι, πάρτι η Μπαρτσελόνα!
Γκολ και το Καμπ Νου έγινε... Καραϊσκάκη
Η... αηδία του Κόστα για τον Κόντε δεν έχει όρια!