Μεγάλες συζητήσεις και ξανά συζητήσεις για την κάθετη πτώση της απόδοσης του Ολυμπιακού, με αποτέλεσμα τις συντριβές τη Βιτόρια από Μπασκόνια και στη Μόσχα από τη Χίμκι, το αναπάντεχο αποτέλεσμα στο Βελιγράδι από τον μισό Αστέρα και τις τρεις ήττες στην ελληνική λίγκα πριν από το ματς του ΟΑΚΑ.

Αναπόφευκτα το ερώτημα είναι ένα: τι γίνεται από 'δω και πέρα.

Πάμε να βάλουμε τα πράματα σε μια σειρά καθώς άλλοι βλέπουν πρόβλημα στην επίθεση, άλλοι στην άμυνα,άλλοι στον Σπανούλη και πάει λέγοντας...

Η ΟΡΘΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Ο Ολυμπιακός είναι μέσα σε όλους τους στόχους. Παραμένει σε υψηλό επίπεδο και με μια αποτελεσματική άμυνα -βάση των αριθμών- στα 2/3 της Ευρωλίγκα (2η καλύτερη). Παρόλα αυτά υπάρχει μεγάλη γκρίνια. Όταν λέγεσαι εγάλη ομάδα, εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και στον πρωταθλητισμό τη διαφορά κάνουν οι λεπτομέρειες που φέρνουν τους τίτλους. Αν ήμασταν π.χ στην Ισπανία όλα θα ήταν καλά και ο Ολυμπιακός θα περνούσε την άσχημη περίοδό του. Στην Ελλάδα όμως υπάρχει πίεση. Συνεπώς είναι δικαιολογημένο να προκύπτει σκληρή κριτική, χωρίς αφορισμούς πάντα, για μια ομάδα που είναι εντός στόχων.

ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΥΓΙΗΣ ΟΜΑΔΑ;

Μέχρι πριν από λίγο καιρό διαβάζαμε σε άρθρα και social media για την περίφημη μπασκετική υγεία του Ολυμπιακού. Για μια ομάδα - θαύμα που είναι ο ορισμός της ομάδας και πως πρέπει να κινείται και να λειτουργεί κάθε μπασκετικός οργανισμός. Ξαφνικά -από τους ίδιους μάλιστα- διαβάζουμε και ακούμε για εικόνα "αρρώστιας" που βγάζει ο Ολυμπιακός, για μια ομάδα που θέλει βαθιές τομές.

ADVERTISING

Όλα αυτά σ' ένα μήνα! Μόνο πυρηνική βόμβα δεν διαβάσαμε ότι χρειάζεται.

Μήπως μοιάζει παράνοια όλο αυτό; Η αλήθεια είναι απλή. Ο Ολυμπιακός είναι μια υγιής ομάδα, αλλά με προβλήματα (όπως όλες). Ποτέ δεν ήταν τέλεια όλα, ούτε όμως για πέταμα.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΡΜΟΣ Ή ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ

Η παράνοια συνεχίζεται. Οι ίδιοι, ειδικοί και μη, μιλούσαν τόσον καιρό για τον περίφημο ελληνικό κορμό που είναι το Α και το Ω. Ξαφνικά οι ίδιοι υποστηρίζουν τώρα ότι ο Ολυμπιακός είναι μια αναχρονιστική ομάδα, μιας και δεν στηρίζεται στο αμερικάνικο στοιχείο, δεν έχει έκρηξη, ταχύτητα και αθλητικότητα, στοιχεία που ορίζουν το σύγχρονο μπάσκετ.

Τελικά τι ισχύει; Και εδώ η απάντηση είναι απλή. Ο Ολυμπιακός έχει διαλέξει τη φιλοσοφία του ευρωπαϊκού και όχι αμερικανικού μπάσκετ με ό,τι αυτό συνεπάγεται, με αποτέλεσμα να έχει καλές και κακές στιγμές.

ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΕ Η ΚΑΘΙΖΗΣΗ

Ο Ολυμπιακός είχε περάσει και άλλες κακές στιγμές φέτος. Απλά ήταν απομονωμένες και αντιδρούσε. Μην ξεχνάμε τις δυο ήττες από τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ, το κάκιστο βράδυ στη Βαρκελώνη και την αγχωτική πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου με 55 πόντους ενεργητικό! Μετά ήρθε η ήττα από την ΑΕΚ στο πρωτάθλημα, μια άσχημη εμφάνιση στην Πυλαία από τον ΠΑΟΚ και η εκτός προγράμματος ήττα στο Μπάμπεργκ με εις βάρος του 15-0 στην 4η περίοδο.

Αυτά ήταν μηνύματα με πολλούς αποδέκτες.

Κουτσά-στραβά πάντως ο Ολυμπιακός ξεχνούσε τις κακές εμφανίσεις με καλές νίκες αμέσως μετά. Μόλις κουράστηκαν όμως οι παίκτες του και δεν είχαν... πόδια για την άμυνα, το επιθετικό πρόβλημα άρχισε να διογκώνεται. Οι ήττες έγιναν συντριβές και το κακό παράγινε. Απλά πράματα.

Η ομάδα κάνει "κοιλιά" και χωρίς έχει επιθετικούς πόλους επιθετικούς για να την κρατήσουν στην κακή μέρα της, η ψαλίδα ανοίγει.

Συν τοις άλλοις, μην ξεχνάμε τους πολλούς τραυματισμούς, ασχέτως αν το ρόστερ είναι πιο βαθύ εφέτος.

Ο ΒΑΘΜΟΣ ΤΟΥ ΣΦΑΙΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ

Ο κόουτς Σφαιρόπουλος, αν και ξέρει καλά ότι έχει εξαιρετικούς εργοδότες που δεν παίρνουν βιαστικές αποφάσεις, νιώθει πλέον ανασφάλεια. Φάνηκε ξεκάθαρα επιρρίπτοντας όλες τις ευθύνες της ήττας στο ΟΑΚΑ από τον ΠΑΟ στη διαιτησία για να μπορέσει να ασχοληθεί προφανώς ο κόσμος, και υποστηρίζοντας ότι δεν βλέπει επιθετικό πρόβλημα, αφού η ομάδα του έβαλε 90 πόντους σε Μακάμπι και Προμηθέα, ενώ έχασε στο Βελιγράδι με 80 δικούς της!

Προφανώς ξέχασε ότι έχει τη δεύτερη ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ επίθεση στην Ευρωλίγκα, σκόραρε 54 πόντους κόντρα στην Μπασκόνια, τους ίδιους με τη Χίμκι, 61 στην Εφές, 62 στην ΑΕΚ, 51 στην Μπαρτσελόνα και 61 στο ΟΑΚΑ και 62 στο ΣΕΦ με τους "πράσινους".

Ο Σφαιρόπουλος έχει βάλει αρχές στον Ολυμπιακό, έχει τη φιλοσοφία του, έχει μια σκληρή άμυνα, διαβάζει το παιχνίδι, παίζει με τακτική. Επιθετικά έχει κάνει λάθος στο σχεδιασμό του και θα δούμε πόσο θα το πληρώσει. Ο ίδιος, όχι άδικα, θα επικαλεστεί ότι ολόκληρη Μπαρτσελόνα με 25 εκατομμύρια μπάτζετ δεν στρίβει καν.

Ο ίδιος με λίγα χρήματα και με μεσαίο μπάτζετ στην Ευρωλίγκα έχει την ομάδα του σε καλό επίπεδο, αλλά και με πολύ κακές εμφανίσεις κατά διαστήματα. Θα ισχυριστεί επίσης ότι με μισή ομάδα νίκησε την ΤΣΣΚΑ μέσα. Είναι όπως δει το ποτήρι κανείς, τι υλικά έχει ένας κόουτς και πόσα παίρνει ο ίδιος.

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Ο ελληνικός κορμός προβληματίζει πλέον. Και όχι άδικα, αλλά με εξήγηση. Επί της ουσίας οι Σπανούλης και Πρίντεζης είναι οι σταρ και αυτοί που τραβούν τόσα χρόνια το κουπί στην επίθεση. Πλέον μεγάλωσαν, βγάζουν τραυματισμούς και δεν έχουν τις παλιές αντοχές.

Οι άλλοι ρολίστες ήταν πάντα. Ο Παπανικολάου είναι ο καλύτερος με καλή άμυνα (πλην Ρίβερς...!) και βελτιωμένος στην επίθεση. Ο Παπαπέτρου έχει τραυματισμούς, αλλά έχει μείνει στάσιμος. Ο Μάντζαρης είχε τραυματισμούς και έχει μπερδευτεί ο ρόλος του. Ο Αγραβάνης είναι τραυματίας. Ο Μπόγρης γιατί αποκτήθηκε; Ο Τολιόπουλος είναι εκτός κριτικής λόγω ηλικίας.

ΟΙ ΜΕΤΡΙΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΞΕΝΟΙ

Από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός κινείται στον αστερισμό Σπανούλη-Πρίντεζη, είναι απόλυτα λογικό ότι με 7 εκατομμύρια μπάτζετ αγωνιστικό δεν μπορεί να περιμένει καλούς Αμερικανούς, αλλά μόνο λαβράκια. Κάθε μέρα δεν είναι του Χάινς ή το Λο, ούτε μπορεί με 1 εκατομμύριο να φέρει παίκτες που παλιότερα θα έκαναν τη διαφορά, μιας και επιλέγουν ΝΒΑ ή Κίνα και στην Κίνα. Για να μην πούμε για την εφορία!

Με τη λογική αυτή αποκτήθηκε ο Μακ Λιν, μιας και ένας Τάιους π.χ ήταν 2,5 φορές ακριβότερος! Έγινε η επένδυση στον Μιλουτίνοφ και ήρθαν Ευρωπαίοι ρολίστες όπως Τίλι και Στρέλνιεκς. Έμεναν δύο Αμερικανοί και εκεί υπήρχε 1,5εκ διαθέσιμο. Κυνήγησε Τζάκσον, κυνήγησε Γκρέιτζερ και τελικά πήρε Ρόμπερτς - Τόμπσον αποτυγχάνοντας σε αμφότερους. Βέβαια ο πρώτος δεν έκανε πουθενά τη διαφορά, καθώς πριν από το ΝΒΑ ήταν ένας ρολίστας της Μπάμπεργκ. Ο Τόμπσον από την άλλη είναι ένας μονοκόμματος παίκτης με το σουτ μόνο στη θέση "3" - στο "2" δεν μπορεί! Αν είχε κι άλλα plays, θα ήταν στο ΝΒΑ και όχι χωρίς ομάδα στα 27 του!

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΜΥΝΑ

Διαβάζουμε ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει αθλητικότητα και ταχύτητα και "εξολοθρευτές". Να θέσου λίγο τα πράματα σε μια σωστή βάση. Αθλητικό σέντερ ολκής με 500 χιλιάρικα δεν βρίσκεις. Δεν κερδίζεις κάθε μέρα το τζόκερ. Ο Χάκετ ήταν ο καλύτερος αμυντικός, αλλά δεν τον κράτησε και οι Έλληνες, κοντοί ή ψηλοί, δεν έχουν τα τέτοια χαρακτηριστικά.

Ακόμη κι έτσι πάντως ο Ολυμπιακός είχε την καλύτερη άμυνα στην Ευρωλίγκα. Παίζει άμυνα με τακτική, με χώρους, με τρικ, με διάβασμα. Άλλο στιλ. Επειδή τίποτα δεν είναι τέλειο, διαλέγεις φιλοσοφία.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΛΑΘΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Από το καλοκαίρι είχαμε πει ότι ο Ολυμπιακός θα έχει πρόβλημα στην επίθεση και τον Νοέμβρη (13/11) έγραψα για περιδίνηση. Γελούσαν μαζί μου, αλλά...

Ο Σφαιρόπουλος πήρε ρολίστες, δεν του βγήκαν οι Ρόμπερτς-Τόμπσον επειδή έκανε λάθος επιλογή και τους υπερτίμησε. Έχασε τους καλύτερους σουτέρ του, Γκριν-Λοτζέσκι, και επέλεξε χειρότερους. Έκανε λάθος απλά. Και έχοντας Σπανούλη και Πρίντεζη χειρότερους από πέρσι λογικά λόγω ηλικίας η ομάδα του κολλάει.

Το κουραστικό πικ εν ρολ είναι πια προβλέψιμο. Τρανζίσιον χωρίς Αμερικανούς πολλούς δεν είναι εύκολο να έχεις και άρα περιμένεις το τρίποντο και γι' αυτό όταν δεν έχει πάνω από 8-9 σπάνια περνά τους 75π! Να ο λανθασμένος σχεδιασμός.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ

Φταίει για όλα ο Σπανούλης; Ο αρχηγός επέστρεψε και από την επιστροφή του ο Ολυμπιακός έκανε πολλές κακές ήττες και εμφανίσεις. Μπερδεύτηκε η ομάδα ή δεν είναι ο Σπανούλης αυτός που ήταν; Ασφαλώς δεν φταίει για όλα ο Σπανούλης και δεν μπορεί να φταίει ένας παίκτης για όλα. Ο Σπανούλης αυτός είναι στα 36 του. Δεν μπορεί να κάνει αυτά που έκανε και αν ο Ολυμπιακός σχεδιάστηκε έτσι φταίει αυτός που τον σχεδίασε. Λέγε με Σφαιρόπουλο. Ο παίκτης θα φταίει μόνο, αν επεμβαίνει σε άλλα θέματα της ομάδας ή δεν δέχεται να μπει σε συγκεκριμένο καλούπι. Από 'κει και πέρα, όλα τ' άλλα είναι για να περνάει η ώρα. Ο Σπανούλης μεγάλωσε και τον χρόνο δεν τον νικά κανείς. Ειδικά όταν είσαι λευκός αθλητής και όταν παίζεις με την έκρηξη και την ταχύτητα που δεν μπορείς να έχεις πια.

Ο Σπανούλης θα έπρεπε να μπει σε ένα καλούπι 10-15' το πολύ και πολλές φορές σε θέση "2" για το σουτ και όχι τόσο στον "άσο", αφού είναι πλέον αργός, κολλούν όλες οι περιστροφές και μεγαλώνει το πρόβλημα στην άμυνα.

Βασικά αυτοί οι παίκτες όπως πχ και ο Ναβάρο πρέπει να καταλάβουν ότι δεν μπορούν στο επίπεδο αυτό να κάνουν τη διαφορά και συνεπώς αν μένουν πρέπει να μένουν με πολύ λιγότερα χρήματα και σε δευτερότριτους ρόλους, χωρίς επ' ουδενί η ομάδα να κτίζεται γύρω τους. Ειδάλλως γίνονται πρόβλημα χωρίς να φταίνε ακριβώς.

Ο Ολυμπιακός σχεδιάστηκε λάθος, έπαιζε μια χαρά χωρίς τον αρχηγό του και μπλέχτηκαν ρόλοι, χρόνοι, κατανομές επιθέσεων και η συνολική εικόνα με την επιστροφή του. Θα πάρει κάποια ματς με την κλάση του, αλλά πλέον κοιτάς πόσα λάθη κάνει και τι επιρροή έχει σε άλλους τομείς. Πάντα σε σύγκριση με το συμβόλαιο και το όνομά του.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ

Η αλήθεια είναι μία. Ο Ολυμπιακός είναι μια καλοδουλεμένη σκληρή και έμπειρη ομάδα που με την τεχνογνωσία και την εμπειρία και την άμυνα χώρων, διαβάσματος και τακτικής και με όπλο τη χημεία, τον ελληνικό κορμό και το πάθος, θα παλέψει για να φτάσει στο Final-4. Θα έχει όμως και κακές ήττες, δύσκολο ανταγωνισμό, αν και βολεύεται από την πτώση των άλλων ισχυρών. Δεν είναι υπερομάδα, αλλά ούτε κακό σύνολο. Έχει αστοχίες υλικού με λάθος επιλογές Αμερικανών και έλλειψη πενταριού, ενώ σχεδιάστηκε, χωρίς να πρέπει, πάνω στον Σπανούλη. Με αυτά θα πορευτεί. Έχει ένα σοβαρό προπονητή που δουλεύει, είναι πολύ καλός για τα λεφτά του αλλά με ταβάνι προς το παρόν.

Το πρόβλημα είναι μάλλον ότι επένδυσε πολύ στο δίδυμο Σπανούλη-Πρίντεζη και ο ίδιος. Η επόμενη μέρα θέλει πίεση στην ομάδα και ματς-κλειδί πρώτα η Φενέρ την Πέμπτη, μετά ο τελικός με την ΑΕΚ στο κύπελλο και τα εκτός με Ρεάλ Μαδρίτης και Παναθηναϊκό στην Ευρωλίγκα.

Προπονητή δύσκολα θ' αλλάξει ακόμα και με νέες ήττες, εκτός αν πιέσει πολύ ο κόσμος. Λογικά θ' αλλάξει τον Τόμπσον.

Επί της ουσίας θέλει αλλαγή πλάνου, βγάζοντας από την εξίσωση παίκτες και βρίσκοντας έναν καλό περιφερειακό για να κάνει την διαφορά τύπου Λάνγκφορντ. Η κατάσταση είναι αναστρέψιμη ασφαλώς, αρκεί να υπάρξουν τροποποιήσεις σε φιλοσοφία και πρόσωπα.