Το 1-1 με την Ξάνθη δεν είναι επιτυχία. Όχι μόνο λόγω "φτωχής" συγκομιδής βάσει απόδοσης, αλλά και γιατί στην κατάσταση που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός χρειάζεται βαθμούς. Καλό είναι να λένε όλοι στο "πράσινο" στρατόπεδο πως η ομάδα δεν θα κινδυνεύσει, όσο όμως η διαφορά με τη διακεκαυμένη ζώνη είναι μικρή, τότε άπαντες έχουν κάθε δικαίωμα να λένε και να γράφουν πως αυτή τη στιγμή το "τριφύλλι" αγωνίζεται για τη σωτηρία του.

Είτε αρέσει είτε όχι, είτε ταιριάζει είτε όχι με την ιστορία του συλλόγου, αυτή είναι η αλήθεια. Ο Παναθηναϊκός αισθάνεται την "καυτή" ανάσα των από κάτω και τούτη τη φορά οι από κάτω δεν είναι οι διεκδικητές του τίτλου, αλλά οι διεκδικητές... της σωτηρίας.

ΝΑΙ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ...

Το 1-1 με την Ξάνθη τα είχε όλα εκτός από το αποτέλεσμα. Οι "πράσινοι" ήταν καλοί σ' ένα μεγάλο μέρος της αναμέτρησης, έχασαν τ' άχαστα, θα μπορούσαν να "κλειδώσουν" τη νίκη στο πρώτο μέρος, θα μπορούσαν να τη "κλειδώσουν" και στο τέλος με τις δυο χαμένες ευκαιρίες του Χίλιεμαρκ.

Το καλό είναι ότι η ομάδα του Ουζουνίδη έδειξε πως είναι ζωντανή. Έδειξε ξανά σημεία ζωής. Μετά τα διαδοχικά στραβοπατήματα και τη "γερή" σφαλιάρα από τον ΠΑΟΚ, το "μηχάνημα" εμφάνισε παλμό. Ένας Παναθηναϊκός με αυτοπεποίθηση, καλή κυκλοφορία και δημιουργία, με τελικές προσπάθειες και "καθαρές" ευκαιρίες.

Του έφτασαν όλα αυτά; Όχι. Στο τέλος έφυγε από τα Πηγάδια μ' ένα βαθμό κι έκλεισε έναν ολόκληρο γύρο χωρίς να έχει κάνει εκτός έδρας επιτυχία.

ADVERTISING

ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ

Προφανώς υπάρχει άλλοθι. Είναι γνωστό, έχει χρησιμοποιηθεί και θα χρησιμοποιηθεί ξανά στο μέλλον.

Μην τα ξαναλέμε.

Ηρωική η προσπάθεια του Ουζουνίδη, πολλά τα προβλήματα, άγνωστο το μέλλον, άγνωστο ακόμα και το αύριο. Καλό που στα Πηγάδια έδειξε χαρακτήρα κι έβγαλε ολίγον από ψυχή, αλλά μην τα ξαναλέμε. Δεν φτάνουν. Το 1-1 είναι ισοπαλία και η ισοπαλία φέρνει ένα βαθμό και αυτός ο βαθμός δεν είναι αρκετός για να ξεφύγει από τη ζώνη του υποβιβασμού.

Είναι ξεκάθαρο, πλέον, πως στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού πρέπει ν' αλλάξουν ρότα. Δεν είναι ντροπή να θέσουν ως στόχο την όσο το δυνατόν πιο γρήγορη σωτηρία και μετά όλα τα άλλα. Να βγει η χρονιά, να βρεθούν χρήματα και άγιος ο Θεός. Αλλά πρωτίστως πρέπει να σωθεί η ομάδα.

Βαρύ, ντροπιαστικό, αλλά είναι η σκληρή πραγματικότητα ενός συλλόγου που παλεύει για τη σωτηρία του.

ΠΑΕΙ ΚΑΙΡΟΣ

Προσωπικά τα ακούω βερεσέ αυτά που λένε δεξιά κι αριστερά πως ένας σύλλογος σαν τον Παναθηναϊκό δεν γίνεται να διαλυθεί. Μωρέ γίνεται και παραγίνεται. Πώς θα σταματήσει η κατρακύλα, αν δεν φαίνεται κάτι στον ορίζοντα; Πώς θα λυθούν τα προβλήματα όταν δεν βρίσκεται αυτός (ή αυτοί) με τις λύσεις;

Κοντεύει να τελειώσει και ο Δεκέμβριος και ο Παναθηναϊκός έχει ξεχάσει πότε κέρδισε για τελευταία φορά. Ήταν το 1-0 επί του Ολυμπιακού στις 28 Οκτωβρίου. Από τότε έως σήμερα έχει κυλήσει, οι νίκες δεν έρχονται, τα προβλήματα γιγαντώνονται και ακόμα και τώρα υπάρχουν αυτοί που θεωρούν προσβλητικό να γίνεται λόγος για σωτηρία και αποφυγή του υποβιβασμού.

Οκ, κατανοητό. Είπαμε, σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει η λύση του youtube. Στις κρύες νύχτες του χειμώνα βάζεις να δεις από τις παλιές, καλές εποχές και στανιάρεις. Όταν, όμως, σε βρει το ξημέρωμα η πραγματικότητα πονάει. Και η πραγματικότητα είναι πως οι "πράσινοι" δεν παλεύουν μόνο για την οικονομική σωτηρία, αλλά και για τη βαθμολογική.

ΠΟΙΟΙ ΜΕΝΟΥΝ, ΠΟΙΟΙ ΦΕΥΓΟΥΝ

Ο πρώτος γύρος ολοκληρώθηκε, το 1-1 στα Πηγάδια σφράγισε το χειρότερο πρώτο μισό στην ιστορία του συλλόγου και τώρα το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην επόμενη μέρα. Χουλτ και Μολέδο είναι πιθανό να περάσουν την πόρτα της εξόδου, ο Ουζουνίδης αναμένεται να συνεχίσει τις εκκαθαρίσεις (μετά τον Κουτρουμπή), ο Οικονόμου ακούγεται ότι μπορεί να είναι η μεταγραφή της χειμερινής περιόδου και οι πιτσιρικάδες, σαν τον Πίσπα, θα περιμένουν τη δική τους ευκαιρία στον διαφορετικό Παναθηναϊκό του β' γύρου.

Στον εφετινό Παναθηναϊκό κάθε μέρα είναι και μία έκπληξη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ένα σούπερ ημίχρονο δεν έφτασε στον Παναθηναϊκό για το πρώτο "διπλό"
Το τεράστιο πανό κατά του Αλαφούζου